Dlaczego Malta przypomniała mi Polskę?

Jeszcze kilka tygodni temu myślałam, że mogłabym zamieszkać w Wielkiej Brytanii na stałe. Pobyt na Malcie odarł mnie jednak z tych złudzeń.

Zauważyłam, że Maltańczycy, podobnie jak Włosi są bardzo uczuciowi, w sensie, że pokazują emocje. Gdy są zadowoleni, szeroko się uśmiechają, gdy wkurzeni, wykrzykują coś w swoim języku, mocno przy tym gestykulując.

DSC01206

Paradoksalnie, uświadomiło mi to jak tęsknię za Polską! Choć mówi się, że jesteśmy narodem ponuraków, to i tak jesteśmy bardziej wylewni, niż Brytyjczycy (o ile w ogóle można to nazwać wylewnością). Czytając tu i ówdzie pierwsze wiosenne wpisy i oglądając zdjęcia nieśmiało budzącej się po zimie natury, pomyślałam jak strasznie tęsknię za naszym krajem, gdzie można na straganach kupić nowalijki, pęczki fiołków, czy innych polnych kwiatów od “babć” pod kioskiem ruchu. Gdzie pomidor pachnie pomidorem, a jabłko jabłkiem.

page

Tęsknię za spacerami po lesie i kąpielami w jeziorze, jedzeniem jagód prosto z krzaczka, zapachem grzybów w zagajniku. Za jajkami kupowanymi u gospodyni na wsi, a nawet za wyborem jaki oferują nam sklepy.

DSC09603

DSC09606

DSC09626

Mam dosyć tutejszego plastiku oraz tego, że każdy żyje zamknięty za własnymi drzwiami, nie znając swojego sąsiada.

Nie wiem dlaczego, ale z całą mocą uderzyło mnie to właśnie na Malcie…

Wielka Brytania jest przepiękna. Jej wybrzeże i krajobrazy są niesamowite i pisałam o tym nie raz. Natomiast nie radzę sobie z tą masową znieczulicą wśród jej obywateli. Od lat… po prostu sobie nie radzę…

[Większość zdjęć, za wyjątkiem pierwszego, pochodzi z zeszłorocznych wakacji na Warmii]

 

Advertisements

17 thoughts on “Dlaczego Malta przypomniała mi Polskę?

  1. Co kraj to obyczaj i niekiedy rzeczywiście bardzo trudno przyzwyczaić się do nowych okoliczności. Najlepszy byłby jakiś złoty środek, trochę dobrego z każdej narodowej cechy 😉

    Like

  2. Polacy nie są wcale tacy źli, bardziej szanujemy siebie niż inne narody i od małego większość z nas ma wpojone , żeby pomagać innym. W Wielkiej Brytanii dużo bardziej rozwinięty jest konsumpcjonizm i kapitalizm niż u nas. Oni nastawieni na sukces, my na wyższe wartości jak rodzina i dobro. Dlatego pomimo wielu spraw, które mnie tu denerwują nie zmieniłabym miejsca zamieszkania na inny kraj. Pięknie napisane 🙂
    http://www.szafamajniaka.blogspot.com
    http://www.majniaki.pl

    Like

  3. Moja koleżanka mieszka w Wielkiej Brytanii od niedawna i już nie raz skarżyła się właśnie na te nieszczęsne “plastikowe” warzywa. Tęskni za polskimi straganami. Tych jednak i u nas coraz mniej. Niestety.

    Like

  4. Zawsze tak jest, że tęsknimy do własnego ogródka. Kocham podróże i spędzam poza Polską kilka miesięcy w roku, ale gdy wracam zawsze mam ochotę wziąć głęboki wdech na mojej kanapie i wypuszczając powietrze z płuc powiedzieć “Jestem w domu!”. A potem zagryźć wszystko pierogami 🙂 To co nasze po prostu jest dla nas bezpieczne i o to chyba chodzi 🙂

    Like

  5. Mam siostrę mieszkającą od ponad 3 lat w UK. Też strasznie narzeka na tamtejsze jedzenie. Pamiętam jak po roku przebywania w Anglii wróciła na chwilę do domu- wyglądała koszmarnie- była cała napuchnięta! Powodem było to wstrętne sztuczne angielskie jedzenie nafaszerowane chemią na maxa. Teraz sama przygotowuje sobie w domu posiłki, a zakupy robi w polskich sklepach 🙂

    Like

  6. Mieszkałam i pracowałam jakiś czas w Grecji i też bardzo tęskniłam za domem, za Polską, ale dopiero tam uświadomiłam sobie jak bardzo dobrze mi było w PL 😉 Trochę przeszkadzała mi południowa mentalność i ich “lenistwo”, jesteśmy mimo wszystko bardziej obowiązkowi i pracowici. 😀

    Like

  7. najpierw nie widzi się siebie w obcym kraju, potem się krwawi, krwawi sercem dusza, całe nasze ciało i zmysły… z tęsknoty, z żalu i bólu… później przychodzi stagnacja. Tęsknimy. Ale jakby mniej, jakby inaczej… Później zaczynamy dostrzegać plusy życia na obczyźnie. Jeszcze dalej, tęsknimy, a i owszem. Ale nie za ludźmi, nie za bliskimi – bo ich już nie ma… Rozmyli się, wyjałowieli, znikli albo po prostu poszli w swoją drogę… Tęsknimy za smakami, zapachami, miejscami, szumem drzew, wiatrem i pejzażami… Łączę się z Tobą w tym wszystkim… i ściskam emigracyjnie. Monika.

    Like

  8. Oj, przyznam szczerze, że – mimo całej mojej sympatii do Wielkiej Brytanii, a szczególnie do Szkocji – nie chciałabym tam mieszkać. 2 miesiące pracowałam w Szkocji właśnie, na wsi, przepiękne krajobrazy! Ale niestety, ani ludzie, ani jedzenie mi nie pasowali. Krajobrazy są piękne w wielu miejscach na świecie, ale ja potrzebuję uśmiechniętego, spontanicznego towarzystwa i dobrego jedzenia i tutaj Wielka Brytania nie zdała egzaminu.
    Ekhm, no i trochę tam dla mnie za zimno 😉

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s